در اين جمله نورانى مطالب مهمى به چشم مىخورد . 1 - مرا محِبّ و عاشق خود ساز ، تا گناهى از من سر نزند ، 2 - با قبول توبه‌ام ، مرا محبوب خود قرار بده ، 3 - دوست داشتنت را برايم الزامى كن كه هميشه تو را محبوب خود سازم ، 4 - اگر محبوبم تو باشى هرگز به ناراحت كردنت نمىانديشم ، 5 - به اعمالى كه تو آنها را مذموم و يا نهى نموده‌اى بر نگردم ، 6 - از همه نافرمانىهايت دست كشيده و نفرت يابم ، و لذا در آيات و احاديث به استغفار و توبه خيلى توصيه شده است چنانچه در قرآن مىفرمايد اگر در ميان آنان استغفار رواج يافته باشد از بمباران عذاب و كيفر گناهانشان در امان خواهند بود . « وَما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ » . « 1 » و خداوند آنها را عذاب نمىكند در حالى كه پيوسته استغفار كنند . در اين جا نبايد از تعريف استغفار غفلت نمود چون انسان بدين وسيله خودش را در برابر اعمال بد و گناهش شرمنده مىبيند و با پشيمانى به پروردگار بخشنده روى مىآورد و از او آمرزش مىخواهد ، تا اينكه دوباره به چنين عملى آلوده نشود و لذا حضرت در فرازى از اين دعا مىگويد : . . . خدايا به تو پناه مىبرم از اينكه فسخ كنندهء توبه خود باشم و دوباره به آلودگىها گرفتار شوم . چهارم : گناهان محبت به خدا را از انسان مىگيرد اللَّهُمَّ و انى اتُوب اليك من كلّ ما خالف ارادَتَكَ او ازالَ عَنْ مُحبَتِكَ تعريف اصلى گناه بر خلاف خواست الهى حركت كردن است عوامل مؤثر هرچه باشد كارى نداريم ولى خود نافرمانى ، مخالفت با اراده خداست و به خاطر

--> ( 1 ) . انفال ، آيهء 33 .